Grupa Współpracy

Grupa Współpracy (Cooperation Group)

Grupa Współpracy (Cooperation Group) to mechanizm współpracy polityczno-strategicznej, powołany na mocy art. 11 Dyrektywy NIS. Celem jest wzmacnianie i budowanie współpracy pomiędzy państwami członkowskimi na poziomie strategicznym. W jej skład wchodzą przedstawiciele państw członkowskich, Komisji i ENISA. Sekretariat zapewnia Komisja.

 

Zgodnie z art. 11 Dyrektywy NIS zadaniami Grupy Współpracy są:

1. Udzielanie strategicznych wskazówek dotyczących działalności sieci CSIRT 

2. Wymiana najlepszych praktyk dotyczących wymiany informacji związanej ze zgłaszaniem incydentów, o którym mowa w art. 14 ust. 3 i 5 i art. 16 ust. 3 i 6 Dyrektywy;

3. Wymiana najlepszych praktyk między państwami członkowskimi oraz, we współpracy z ENISA, pomoc państwom członkowskim w budowaniu zdolności z myślą o zapewnieniu bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych;

4. Omawianie zdolności i gotowości państw członkowskich oraz, na zasadzie dobrowolności, ocena krajowych strategii w zakresie bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych oraz skuteczności CSIRT, a także określanie najlepszych praktyk;

5. Wymiana informacji i najlepszych praktyk dotyczących podnoszenia świadomości i szkolenia;

6. Wymiana informacji i najlepszych praktyk dotyczących badań i rozwoju w zakresie bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych;

7. W stosownych przypadkach, wymiana doświadczeń w sprawach dotyczących bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych z odpowiednimi instytucjami, organami, biurami i agencjami Unii;

8. Omawianie z przedstawicielami odpowiednich europejskich organizacji normalizacyjnych norm i specyfikacji, o których mowa w art. 19 Dyrektywy NIS;

9. Gromadzenie informacji z zakresu najlepszych praktyk dotyczących ryzyk i incydentów;

10. Coroczna analiza sprawozdań podsumowujących, o których mowa w art. 10 ust. 3 akapit drugi Dyrektywy NIS;

11. Omawianie prac podjętych w odniesieniu do ćwiczeń dotyczących bezpieczeństwa sieci i systemów informatycznych, programów edukacyjnych i szkoleń, w tym prac wykonywanych przez ENISA;

12. Przy wsparciu ENISA – wymiana najlepszych praktyk w odniesieniu do identyfikowania operatorów usług kluczowych przez państwa członkowskie, w tym w odniesieniu do transgranicznych zależności, dotyczących ryzyk i incydentów;

13. Omawianie zasad dotyczących sprawozdawczości w zakresie zgłaszania incydentów, o których mowa w art. 14 i 16 Dyrektywy NIS.